Kultura
Francuskie filmy
|
W kinach od 19 marca 2010 r.
Francja 2008, 110 min. Reż. Agnès Varda
„Kiedy patrzysz w głąb ludzi, widzisz krajobrazy, gdy spojrzysz w głąb mnie, ujrzysz plaże” - mówi obecnie już 80-letnia, lecz wciąż aktywna artystycznie weteranka Nowej Fali, Agnès Varda.
W swojej filmowej autobiografii zabiera widzów w podróż poprzez kolejne wewnętrzne pejzaże - plaże symbolizujące jej dzieciństwo w Belgii, małżeństwo z Jacques’em Demy’m, feministyczne lata walki, podróże, emocje towarzyszące powstaniu kolejnych filmów, prezentują świetną formę reżyserską.
Zawsze posiadała niezwykłą zdolność płynnego przekraczania gatunków i stylistyk, pokazywania uczuć bez popadania w czułostkowość, kreowania sztucznej rzeczywistości bez osuwania się w pretensjonalną teatralność.
W tym filmowym pamiętniku reżyserka zaklina przeszłość, pokazuje zdjęcia rodzinne, fragmenty filmów, inscenizuje kluczowe w jej życiu wydarzenia, a wszystko opatruje autoironicznym komentarzem. Patrzy wstecz na swoje życie i zdaje się, że wciąż powtarza: „je ne regrette rien”, bo najważniejsze jest to, że „żyję i pamiętam”.
Nagrody: César 2009 – najlepszy film dokumentalny, Étoile d'Or 2009 – najlepszy film dokumentalny.
KINO MURANÓW ul. Gen. Andersa 1, sprzedaż i rezerwacja biletów codziennie od godz. 10.00 do 20.30 tel. (0 22) 831 03 58, 635 25 29, 635 30 78.
Bilet w cenie 13 zł przez cały tydzień dla słuchaczy szkoły (za okazaniem karty słuchacza)! |
Agnès Varda
Urodzona w 1929 r. w Brukseli, córka Greka i Francuzki, ikona francuskiej Nowej Fali. Studiowała filozofię i sztuki piękne w Paryżu, ale ostatecznie ukończyła fotografię i to dzięki robieniu zdjęć zainteresowała się kinematografią. Jej wczesne filmy – La Pointe Courte (nakręcony z pieniędzy pochodzących ze spadku) czy Szczęście stanowią filar nowofalowej estetyki, uciekającej od „przeźroczystości” klasycznego kina hollywoodzkiego.
W początku lat 60. zrealizowała film Cleo od 5 do 7, który był obserwacją w czasie rzeczywistym oczekiwania młodej kobiety na wynik badania. Film przeszedł do historii kina nie tylko ze względu na nowatorską formę, ale również z powodu wyraźnie feministycznego przesłania, którego Varda zresztą nigdy się nie wypierała.
W 1985 r. zrealizowała „fałszywy dokument” Bez dachu i praw nagrodzony Złotym Lwem w Wenecji. Po śmierci męża, Jacquesa Demy’ego, nakręciła o nim trzy wspomnieniowe obrazy, a w 2000 roku – skromny, nakręcony dokument Zbieracze i zbieraczka, przy którym pracowała używając niewielkiej cyfrowej kamery. Przez cały czas dzieli swoje zainteresowanie pomiędzy film i fotografię.
Wybrana filmografia:
1956 La Pointe Courte 1961 Cléo od 5 do 7 / Cléo de 5 à 7 1965 Szczęście / Le bonheur 1977 Jedna śpiewa, druga nie / L'une chante, l'autre pas 1985 Bez dachu i praw / Sans toit ni loi 1987 Kung-Fu Master! 1987 Jane B. według Agnès V. / Jane B. par Agnès V. 2000 Zbieracze i zbieraczka / Les glaneurs et la glaneuse (dok.) 2004 Cinévardaphoto (dok.) 2008 Plaże Agnès / Les plages d'Agnès (dok.) |
